«روزي تو خواهي آمد»

دعوتنامه

سيد هادي موسوي — Thu, 19 Mar 2009 17:47:00 GMT

ابرها را نوازش مي کنيم
آب مي‌پاشد به تمام کوچه هاي خاک آلود
بعد ستاره‌ها را
دانه
دانه
پاک مي کنيم
تا چراغاني کنند آسمان را
و زمين تاريک را
از درختان مي‌خواهيم
جامه سبز بپوشند
به اميد ديدار صبح جمعه
امضاء مي‌کنيم
اين دعوت‌نامه را

قابيل توبه مي‌کند
ابراهيم اکبري ديزگاه

وابسته

سيد هادي موسوي — Wed, 18 Mar 2009 08:34:00 GMT

قورباغه‌ها بي اعتنا به وسعت هستي
در كنار باتلاق‌ها،
با دست‌هاي بلندشان، با كثافت‌ها پيمان بسته‌اند.
به گِل‌ها و كرم‌ها قانع هستند
سوسك‌ها برايشان ترانه مي‌خوانند.

قورباغه‌هاي مست
سرشار از شادي و خيال
روي دو پا نشسته
شكسته، شكسته مي‌خوانند
اينجا بهشت ماست.
اينجا بهشت برين است.

علي صفايي حائري
(عين . صاد)

علي...

سيد هادي موسوي — Wed, 16 Jul 2008 11:18:00 GMT

پيامبر اعظم-صلّي الله عليه و آله- خطاب به حذيفه فرمود:
اي حذيفه! پس از من حجّت خدا بر شما عليّ بن ابي طالب است، کفر ورزيدن به او کفر ورزيدن به خداست و شرک نسبت به او شرک نسبت به خداست و شکّ در او شکّ در خداست و روي گرداندن از او روي گرداندن از خداست و انکار او انکار خداست و ايمان به او ايمان به خداست؛ زيرا او برادر پيامبر خدا و وصيّ او و امام و سرپرست امّت اوست، و اوست ريسمان محکم خدا و استوارترين دستاويز که هرگز نخواهد گسست.
به خاطر او دو گروه هلاک مي‌شوند حال آنکه او بي گناه است، دوستداراني که درباره‌اش زياده‌روي مي‌کنند و کساني که در حقّ او کوتاهي مي‌نمايند.
اي حذيفه! از علي جدا مشو که از من جدا شده‌اي و با او مخالفت مکن که با من مخالفت کرده‌اي، بي‌شک علي از من است و من از اويم، هر که او را ناخشنود سازد مرا ناخشنود ساخته است و هر که او را خوشنود نمايد مرا خشنود نموده.

بحار الأنوار، ج38 ص97

اين روزها...

سيد هادي موسوي — Fri, 07 Mar 2008 23:54:00 GMT

اين روزها
نه سپيدم
نه سياه
دستي در دست رهايي دارم
پايي در بند
حيرانم اي نازنين!
اينگونه ام مخواه

«ريختن آبروي برادر»

سيد هادي موسوي — Tue, 18 Sep 2007 10:13:00 GMT

پيامبر اعظم-صلّي الله عليه و آله-:

اُخبرُکُم بالَذي هُوَ شَرٌ مِنَ الزِّنا، «وَقعُ الرجُل في عِرض أخيهِ».
شما را از چيزي بدتر از زنا با خبر مي‌کنم، «ريختن آبروي برادر».

مصادقة الإخوان، ص76

«شيعيان ما از ما شكيباترند...»

سيد هادي موسوي — Tue, 28 Aug 2007 16:40:00 GMT

امام صادق-عليه السّلام-:

إنّا صُبَّرٌ وَ شيعَتُنا أصبَرُ مِنّا،... لِأنّا نَصبرُ عَلي ما نَعلَمُ وَ شيعَتُنا يَصبرونَ عَلي ما لايَعلَمونَ.
به يقين ما شكيباييم و شيعيان ما از ما شكيباتر،... زيرا ما بر آنچه مي‌دانيم شكيب مي‌ورزيم ولي شيعيان ما بر آنچه نمي‌دانند.

اصول كافي، ج2ص93

«يا لَيتَني كُنتُ تُراباً!»

سيد هادي موسوي — Sat, 28 Jul 2007 10:50:00 GMT

عباية بن ربعي از ابن عباس پرسيد: چرا پيامبر-صلي الله عليه و آله- علي-عليه السّلام- را «أباتراب» لقب داد؟

پاسخ داد: زيرا او صاحب زمين است و پس از پيامبر حجّت خداست بر اهل آن و بقاي زمين و آرامش آن به واسطه اوست. به درستي که از پيامبر-صلّي الله عليه و آله- شنيدم:
«هنگامي که در روز قيامت کافر مي‌بيند آنچه را که خداوند از ثواب و قرب و کرامت براي شيعه علي مهيّا فرموده، ‌مي‌گويد: «يا لَيتَني کُنتُ تُراباً!» (نبأ : 40)» -يعني اي کاش از شيعيان علي بودم.-

علل الشّرايع، ج1 ص157

و امّا دخترم فاطمه...

سيد هادي موسوي — Wed, 30 May 2007 10:03:00 GMT

پيامبر اعظم-صلّي الله عليه و آله-:

وَ أمّا إبنَتي فاطِمَةُ فَإنّها سَيِّدَةُ نِساءِ العالَمينَ مِنَ الأوَّلينَ و الآخِرينَ وَ هيَ... .
و امّا دخترم فاطمه، پس به يقين او سرور زنان جهانيان از اوّلين تا آخرين است و او جزئي از من، نور چشم من، ميوه دل، و جان من در کالبد من است، و او حوريه‌اي انسان نماست که هرگاه در محراب خود و در پيشگاه پروردگارش-جلّ جلاله- مي‌ايستد نورش بر فرشتگان آسمان مي‌درخشد آن سان که نور ستارگان براي اهل زمين مي‌درخشد و خداوند-عزّ و جلّ- به فرشتگانش مي‌فرمايد: اي فرشتگانم! به کنيزم فاطمه بنگريد که سرور کنيزان من است، در حالي پيش رويم ايستاده که شانه‌هايش از خوف من ميلرزند و با دل خويش به پرستشم روي آورده است. شما را شاهد مي‌گيرم که شيعيان او را از آتش امان دادم.

أمالي صدوق، ص175

تؤبه آدم-عليه السّلام-

سيد هادي موسوي — Mon, 23 Apr 2007 06:53:00 GMT

«فتَلَقّي آدَمُ مِن رَبِّهِ کَلِماتٍ فتابَ عَلَيهِ إنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ»(بقرة : 37)
پس آدم از پروردگارش کلماتي دريافت و خداوند تؤبه او را پذيرفت که او تؤبه پذير و بخشاينده است.

عَن إبن عَبّاسٍ قالَ: سَألتُ النَّبي عَن الکَلِماتِ الَّتي تَلَقّاها آدَمُ مِن رَبِّهِ فتابَ عَلَيهِ، قالَ: سَألَهُ بحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَليٍ وَ فاطِمَةَ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَينِ إلّا تُبتَ عَلَيّ فتابَ اللهُ عَلَيهِ.
ابن عباس گفت: از پيامبر-صلّي الله عليه و آله- درباره کلماتي که آدم از پروردگارش دريافت و خداوند تؤبه او را پذيرفت، پرسيدم، فرمود: از پروردگارش خواست: به حقّ محمّد و علي و فاطمه و حسن و حسين-عليهم السّلام- تؤبه‌ام را بپذير و خداوند تؤبه‌اش را پذيرفت.

معاني الخبار، ص 125