ما
در عصر احتمال به سر می بریم
در عصر شک و شاید
در عصر پیشبینی وضع هوا
از هر طرف که باد بیاید
در عصر قاطعیّت تردید
عصر جدید
عصری که هیچ اصلی
جز اصل احتمال، یقینی نیست
امّا من بی نام تو
حتّی
یک لحظه احتمال ندارم
چشمان تو
عین الیقین من
قطعیّت نگاه تو
دین من است
من از تو ناگزیرم
من بی نام ناگزیر تو می میرم
قیصر امین پور
تجدّد و تمدّن جدید با همه ابعاد و ره آوردهایش، محصول خودبنیادی بشر غربی و انحراف تمام عیار او از آموزه های وحیانی است و با فرض حاکمیّت دین –به معنای جامع و حقیقی آن- هرگز تمدّنی از نوع تمدّن جدید، ظهور نخواهد کرد. به بیان روشنتر، اگر حاکمیّت اسلامی با حضور معصوم –علیه السّلام- و بسط ید او، تحقّق و تداوم پیدا می کرد و حاکم اسلامی، در مقام تمدّن سازی برمی آمد، محصول آن، تمدّنی از نوع تمدّن جدید و مشابه آن نبود، همانگونه که با ظهور حضرت بقیّة الله الاعظم(عج) و استقرار حاکمیّت صالحان، نشانی از این نوع تمدّن نخواهد بود.
مهدی نصیری
اسلام و تجدّد، ص12
«ألا إنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّد کَمَثَل نُجوم السَّماءِ، إذا خَوی نَجمٌ طَلَعَ نَجمٌ، فکَأنَّکُم قَد تَکامَلَت مِنَ اللهِ فیکُمُ الصَّنائِعُ وَ أراکُم ما کُنتُم تَأمَلونَ»
آگاه باشید، مثل آل محمّد به ستارگان آسمان می ماند، اگر ستاره ای غروب کند ستاره ای دیگر طلوع میکند، گویا خداوند [در پرتو ایشان] نعمتهایش را برایتان به کمال میرساند و آنچه آرزو میکنید به شما می نمایاند.
نهج البلاغة، خطبه 101
امیرالمؤمنین -علیه السّلام-:
«ناصِرُنا وَ مُحِبُّنا یَنتَظِرُ الرَّحمِةَ، وَ عَدُوُّنا وَ مُبغِضُنا یَنتَظِرُ السَّطوَةَ»
یاور و دوستدار ما امیدوار رحمت است، و دشمن و کینه توز ما در انتظار قهر و سطوت.
نهج البلاغة،خطبه 109
بخوان به نام رهایی! بخوان به نام بلوغ! بخوان به نام صاعقه در التهاب شب.
بخوان به نام ساقه امید در پهندشت یأس! بخوان به نام خالق خورشید، و عشق را به اسم اعظم معشوق، از پس یلدای دیجور، نور باران کن.
بخوان نبی گرامی! بخوان رسول عشق و امید! بخوان به نام نامی توحید!
تو که خواندی...انبیاء انگشت حسرت به دندان گزیدند.
ابراهیم و اسماعیل از آنکه حرا بود و ما به مرمّت کعبه ایستادیم.
و موسی از آنکه به طور چرا رفتیم.
و عیسی از آنکه آنچه در زمین یافتنی بود، در آسمان چرا می جستیم.
سید مهدی شجاعی
«نَفَسُ المَهموم لَنا المُغتَمِّ لِظُلمِنا تَسبیحٌ وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَةٌ»
نفس کسی که برای ما اندوهناک است و از ستمی که بر ما میرود غمگین میباشد، تسبیح، و تلاش او برای امر ما، عبادت است.
اصول کافی،ج2ص226
روز قیامت که میشه، هیچ چیز نیست که به درد آدم بخوره، فقط اونایی خیالشون راحته که با خودشون یه دل پاک می برن.
به قول ابراهیم-علیه السّلام- :
«یَومَ لا یَنفَعُ مالٌ وَ لا بَنونَ، إلّا مَن أتَی اللهَ بقَلبٍ سَلیم(شعراء: 89-88)
روزی که نه ثروت سودی دارد و نه فرزند، مگر کسانی که با دلی پاک نزد خدا آیند.
راستی میدونید قلب سلیم هستی کیه؟!
