«فتَلَقّی آدَمُ مِن رَبِّهِ کَلِماتٍ فتابَ عَلَیهِ إنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیمُ»(بقرة : 37)
پس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت و خداوند تؤبه او را پذیرفت که او تؤبه پذیر و بخشاینده است.

عَن إبن عَبّاسٍ قالَ: سَألتُ النَّبی عَن الکَلِماتِ الَّتی تَلَقّاها آدَمُ مِن رَبِّهِ فتابَ عَلَیهِ، قالَ: سَألَهُ بحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٍ وَ فاطِمَةَ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَینِ إلّا تُبتَ عَلَیّ فتابَ اللهُ عَلَیهِ.
ابن عباس گفت: از پیامبر-صلّی الله علیه و آله- درباره کلماتی که آدم از پروردگارش دریافت و خداوند تؤبه او را پذیرفت، پرسیدم، فرمود: از پروردگارش خواست: به حقّ محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین-علیهم السّلام- تؤبه‌ام را بپذیر و خداوند تؤبه‌اش را پذیرفت.

معانی الخبار، ص 125